Á leið í bæinn 26. mars sl.

Ef skálda-gyðjan hættir mér að stríða.
Strax ég ætla eina limru' að smíða. 
Orðin finn,
úr þeim vinn.
Ekki verður eftir neinu' að bíða.


Klukkuktíma eftir heimkomu:

Núna orðin bíða' í löngum röðum,
á líklegum og ólíklegum stöðum.
Nú má fagna.
Ekki þagna. 
Verð að eiga nóg af tómum blöðum.

Tvær nýjar limrur

Orðin streyma líkt og þá
enda´ á milli, kallast á.
Á bólakaf.
Í þetta haf.
Andann fann ég svei mér þá.

Loksins andinn að mér sækir
og rifjast upp þá fyrri kækir.
Limrur smíða.
Orðin bíða.
Engin stífla þetta flækir.

Ein glæný ferskeytla

Sælir og heilir, heiðursmenn

heyra vil af þessu.

Kirkjustarfið byrjar senn

segja þarf frá messu.

Nýjasta limran

Stundum raðast orðin illa niður.
Engin ríma saman því er miður.
Prófa samt.
Dugar skammt.
Limrusmíð er skemmtilegur siður.

Gangandi andagift

Heilsufarið harla gott
hjálpar mikið sundið.
Nokkuð þykir formið flott
farið hefur pundið.

30. apríl 2016

Apríl senn á enda er
enga sé ég dellu.
Svo ég segi hvernig fer:
Skrapp þó fyrst til Hellu

Í notað yfir 160 sinnum á skjáskræðunni árið 2015

Oft ég nota í í skrifum

Ekki stendur fyrir þrifum. 

Enn eitt í,

pæli' í því.
 
Samið undir í áhrifum.