Bráðum skellur á mig enn eitt árið.
Æðir tíminn hratt sem mesta fárið.
Tek því bara,
engu að svara.
Lundin létt og loksins búin´ að klippa hárið.
Bráðum skellur á mig enn eitt árið.
Æðir tíminn hratt sem mesta fárið.
Tek því bara,
engu að svara.
Lundin létt og loksins búin´ að klippa hárið.
Alltaf gott að hugsa mál til enda.
Á kosti´ og galla má þá líka benda.
Kannski skýrslu skili.
Gef þó ekkert upp í bili.
Í kosmosið má góða strauma senda.
Mana fram andann og orðunum safna.
Engu að lofa samt fáu að hafna.
Lífið er skrítið.
Ekki svo lítið.
Allt gengur vel, margt að vaxa og dafna.
Að svamla í sjónum og kæla sig vel.
Síðan í gufu ég nokkra stund dvel.
Fer aftur í kalt.
Það er mjög svalt.
Minni þá kannski á forvitinn sel.
Stöku sinnum limrur smíða.
Sem um reynslu ef orðin bíða.
Skrýtnar sumar.
Andinn þrumar.
Þessi fær að flakka víða.
Að rölta um hverfið og umhverfið skoða.
Skrefunum safna og sjá ýmislegt til boða.
Skemmtilegt nokk.
En fer ekki´ á skokk.
Enn eina limruna nú búin að hnoða.
Ágætur vani að vakna í bítið.
Virkja margt, bæði stórt og lítið.
Dagarnir betri
með alls konar letri.
Þetta er ekkert svo skrítið.