Tækifærisstaka (ERÚ á 1. línuna)

Til Dublin að djamma daman hún fer. Mikið mun þramma magnað það er.

Fyrstu tvær stúfhendurnar

Heilaði andann í hugleiðslu fór. 
Hugurinn eins og mjúkir skór. 
(ASH 22.04.2017)

Þegar sumarið siglir eyjunni að,
sjónum má breyta í bað.
(ASH 27.04.2017)

Einnig póstað á ljóðapríl vegginn 2017 og minn vegg

Enginn er verri þótt vökni hann smá.

Víst er þó ágætt að komast því hjá.

Inni má prjóna,

og andanum þjóna.

Um þetta í limru ég vildi mig tjá.

Á leiðinni austur áðan. Póstað einnig á vegginn "ljóðapríl"

Bruna austur bílnum á
brosandi út´ í bæði.
Eitt og annað er að spá
Ekki um það ræði.

Á leið í bæinn 26. mars sl.

Ef skálda-gyðjan hættir mér að stríða.
Strax ég ætla eina limru' að smíða. 
Orðin finn,
úr þeim vinn.
Ekki verður eftir neinu' að bíða.


Klukkuktíma eftir heimkomu:

Núna orðin bíða' í löngum röðum,
á líklegum og ólíklegum stöðum.
Nú má fagna.
Ekki þagna. 
Verð að eiga nóg af tómum blöðum.

Tvær nýjar limrur

Orðin streyma líkt og þá
enda´ á milli, kallast á.
Á bólakaf.
Í þetta haf.
Andann fann ég svei mér þá.

Loksins andinn að mér sækir
og rifjast upp þá fyrri kækir.
Limrur smíða.
Orðin bíða.
Engin stífla þetta flækir.

Ein glæný ferskeytla

Sælir og heilir, heiðursmenn

heyra vil af þessu.

Kirkjustarfið byrjar senn

segja þarf frá messu.